جان دل (بندرعباسی)

چه افتخار بیشتر ازین که خوم یه چوک بندرم
(چه افتخار بیشتر از این خودم بچه بندرم …)
عاشق لنگ و کپل و لیح و سباس و کلیرم
(عاشق لنگ و کپر و لی و سواس _کلگرم «مثال غزای سنتی و لباس محلی خانه های محلی» )
چه افتخار بیشتر ازین پوستم سیان و دلم سفید
(چه افتخار بیشتر از این پوستم سیاست دلم سفید
دختر چوکنم نجیب دنیا مثل مایی ندید
(دختر و پسرانم نجیب دنیا مثل ما ندید)
صدای جفتی و سازو عود و دلکسر توی خاک و گلم
(صداے دهل وساز و گیتار و جاز توی خاک و گلم )
چارکه زنن تی کنگ زنن یگ دل جون اگن کنم
(دست زنان کل زنان یک دل میگن جون و دلم )
ای وای دل ای وای با دلم جان دل تو مشکم تو دلم
(ای وای دل وای ب دلم جان دل نشکن تو دلم)
دوری از خاک نجیب مردمش ندامتن
(دوری از خاک نجیب مردمش پشیمانیه)
روز چهارشنبه به دیریا زدنش صلاوتن
(روز چهارشنبه ب دریا رفتنش سلامته)
هنوزم بندری سادن بی دریغ بی ادعان
(هنوزم بندری ها ساده هستن و بی دریغ بی ادعا)
تو یک کلام بوگوم جلوه لبخند خدا
(تویه کلام بگم جلوه لبخند خدا )
خاک پاکش سرمه چشمانمن تا بمرم
(خاک پاکش سرمه چشمامه تا بمیرم )
با غرور با عظمن نخل بلند بندرم
(باغرور داد میزنم نخل بلند بندرم)
هرجا رفتم هر جا موندم هیج جا بندرم نبو
(هرجا رفتم هرجا موندم هیچ جا بندر نمیشه )
ای خدا سایه بندر از سرم مو کم نکن…
(ای خدا سایه بندر از سرمون کم نکن)