رضا صادقی در پی حمله اسرائیل به مدرسه شجره طیبه میناب نوشت :
«فارغ از هر «مرده‌باد» و «زنده‌باد»،
سر به راهِ مملکت باید نهاد.
پای خونِ هم‌وطنم و پای خاکِ وطنم بودم و هستم.
تکلیف من با وطنم روشن است
من همین‌جا می‌مانم؛
در شهرِ خودم، کنارِ مردمِ خودم.
اگر قرار به جان دادن باشد،
کنارِ خودی جان می‌دهم؛
از دی‌ماه‌های خونین این سرزمین
تا 170 کودک همخونم در میناب، که در آسمان این روزها پر کشیدند،
هر قطره خون، عهدی تازه با ایران است.»
ما هم تا آخرش کنارتیم عمو رضای مهربون.خدا،مادر،وطن.
باسلام عمو رضا عزیزم-کنارهم بودن افتخاربزرگی است که نصیب هرکس نمیشه زنده باشی همشهری