تحفه (بابا بیخیال)

بابا بی‌خیال دیگه نازکردنم حدّی داره
ما که رفتیم بعد ما می‌دونی کی دوسِت داره
روتو کم کن دیگه تحفه هم که نیستی به‌خدا
تمومش کن افه‌هاتو بس کن این همه ادا
مگه ما چی کم گذاشتیم از مرام و معرفت
که تو این‌جور با ما بد تا می‌کنی بی‌معرفت
راستشو بخوای دیگه خسته شدم رُک بگمت
به‌دلم نشسته بودی خشکیدی بُریدمت
به‌خدا عشقی که ذلّت بیاره کشکه عزیز
جون هرچی مرده اینقدر دیگه آبرو نریز
گفته بودم نفسی برام می‌رم تا آخرش
نفسی که حرمتم رو بگیره می‌بُرّمش
دیگه اون دنیای پُررنگ و چلچراغت نمی‌خوام
واسه روکم‌کُنی‌ات هم که شده سراغت نمیام
قاطی کردم بد رقم می‌خوام که قیدت بزنم
می‌خوام این دندون عاریه رو از تَه بکنم
عشقی که ما پیشیم بی‌شیله‌پیله صادقه
همه مردم می‌دونن که مشکی اِندِ عاشقه