رضا صادقی در کنسرت 24 مهر ماه تهران اتفاق بی نظیری را تجربه کرد. پس از همصدایی بدون موسیقی مردم، صادقی لحظاتی احساسی را تجربه کرد که با بغض او همراه شد و تصویری ماندگار از عشق و رفاقتی بیش از دو دهه و نیم او و هوادارانش به ثبت رسید.
صادقی درباره ی این صحنه اینگونه نوشت: «ديشب يادگرفتم بزرگ بودن رو، سخاوتمندى رو و عزت دادن رو…
ممنونم از خدايى كه آغوشش رو از من دريغ نكرد در اين نزديک به سه دهه روى صحنه بودن…
مردمى كه فقط و فقط، با قلبشون و به احترام برات از جاشون بلند ميشن و بهت ميفهمونن حقيقى بودن يعنى همين باور متقابل …
ديشب اولين بارى بود كه سخت جون دادم تا جلوى بغض اشتياقم از داشتن همچين رفقايى رو بگيرم ولى تهش، ثبت اين تصوير بود از اشتياق شنيدن همصدايى براى همدلى و اميدی از داشتن روزهاى همراهى…
من رضا صادقى يک ايرانى اهل بندرعباس با افتخار خاک پاى مردمى هستم كه سايه مهرشون سرم هست و اميد كه لايق باشم.»
سلام عموی نازنینم، درسته جنوبیم راهمون دوره، ولی این دل عاشق فدای تو